i

2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001 2000 powrót

WYDAWNICTWA IEA W 2002 ROKU.

MONOGRAPHS   |   RAPORTY A

OTRZYMYWANIE I STRUKTURA KRYSTALICZNA ZWIĄZKÓW MIĘDZYMETALICZNYCH Dy(Fe-Co-Al)2 P. Stoch, M. Onak, A. Pańka, J. Pszczoła, J. Suwalski Spis treści 1. WPROWADZENIE 2. APARATURA 2.1. Budowa pieca łukowego Elementy składowe Przeznaczenie elementów składowych 2.2. Układ do topienia materiałów, zasada działania Układ do topienia Zasilacz Zasada działania 3. OTRZYMYWANIE I ANALIZA RENTGENOWSKA ZWIĄZKÓW MIĘDZYMETALICZNYCH 3.1. Fazy Lavesa Struktura krystaliczna typu MgCu2 Struktura krystaliczna typu MgZn2 3.2. Otrzymywanie i analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Synteza związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Parametry sieci krystalicznej związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 3.3. Otrzymywanie i analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Synteza związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Parametry sieci krystalicznej związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 3.4. Otrzymywanie i analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Synteza związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Parametry sieci krystalicznej związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 3.5. Otrzymywanie i analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Synteza związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Analiza rentgenowska związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 Parametry sieci krystalicznej związków Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2 4. PODSUMOWANIE WYNIKÓW Literatura 1. WPROWADZENIE Związki międzymetaliczne ziemia rzadka – metal przejściowy znajdują zastosowania w różnych gałęziach nauki i techniki. Przykładowo można podać, że są używane jako materiały na magnesy trwałe, jako materiały magnetostrykcyjne. Powoduje to, że są one przedmiotem zainteresowań badawczych nie tylko ze względów poznawczych ale również ze względów praktycznych [1-3]. Związki te są najczęściej ferrimagnetykami złożonymi z podsieci ziemi rzadkiej i podsieci metalu przejściowego. Bada się zarówno ich właściwości makroskopowe jak i strukturę elektronową, która w rzeczywistości te właściwości determinuje. Z reguły struktura elektronowa związków międzymetalicznych jest bardziej złożona niż na przykład struktura stopów [4-6]. Stopy metali ferromagnetycznych pomiędzy sobą posiadają wiele interesujących właściwości [7, 8]. Bardzo ciekawym wynikiem jest wzrost spontanicznego namagnesowania, gdy stopniowo dodajemy Fe do Mn a następnie Co do Fe [7, 8]. Namagnesowanie rośnie praktycznie liniowo aż do 30% zawartości Co, po czym również liniowo maleje w miarę dalszego wzrostu zawartości Co. Zależność ta zwana jest krzywą Slatera-Paulinga i jest zasadniczym dowodem występowania pasmowej struktury elektronowej w metalach przejściowych i ich stopach [7, 8]. Przy użyciu efektu Mössbauera na jądrach atomowych 57Fe stwierdzono, że również magnetyczne pole nadsubtelne w stopach Fe-Co wykazuje zależność typu Slatera-Paulinga [9, 10]. Biorąc pod uwagę złożoność struktury elektronowej w związkach międzymetalicznych przeprowadzono badania mössbauerowskie dla serii Dy(Mn1-xFex)2 i Dy(Fe1-xCox)2 [5,6]. Podsieć (Mn-Fe) a następnie (Fe-Co) może być traktowana jeko pewien odpowiednik stopów Mn-Fe i Fe-Co. Stwierdzono, że również w związkach międzymetalicznych magnetyczne pole nadsubtelne obserwowane na jądrach atomowych 57Fe zmienia się analogicznie do krzywej Slatera-Paulinga [5, 6]. Ponadto znaleziono, że magnetyczne pole nadsubtelne obserwowane na jądrach atomowych 161Dy również tworzy inną krzywą Slatera-Paulinga [5, 6]. Na podstawie wspomnianych krzywych udaje się wyciągnąć wnioski dotyczące struktury elektronowej związków międzymetalicznych, a co za tym idzie praktyczne wnioski odnoszące się do kształtowania użytecznych właściwości magnetycznych takich jak wielkość namagnesowania czy też wielkość temperatury Curie. Powstało przy tym zagadnienie określenia znaczenia poszczególnych pierwiastków w magnetyzmie związków międzymetalicznych. Rolę taką można uwidocznić dokonując podstawień wybranego pierwiastka metalu przejściowego przez aluminium [11]. Zaszła zatem potrzeba wykonania różnych serii związków międzymetalicznych z podstawieniami typu Fe/Al, Co/Al lub (Fe-Co)/Al potrzebnych do dalszych badań. W niniejszej pracy opisano podstawy eksperymentalne dotyczące syntezy tych materiałów. Opisano projekt, budowę i zasadę działania nowoczesnego pieca łukowego. Następnie przedstawiono sposób otrzymywania nowych serii związków międzymetalicznych a mianowicie serii: Dy(Fe0.7-xAlx Co0.3)2, Dy(Fe0.7 Co0.3-xAlx)2, Dy[(Fe0.7 Co0.3)1-xAlx]2 oraz Dy[(Fe0.4 Co0.6)1-xAlx]2. Podano następnie szczegółowe wyniki przeprowadzonych badań rentgenowskich tych materiałów, mianowicie określono ich strukturę krystaliczną, parametry sieciowe, itp.

AMPLITUDE-SHAPE METHOD FOR NUMERICAL SOLUTION OF ORDINARY DIFFERENTIAL EQUATIONS - N. Parumasur, J. R. Mika Contents: 1. INTRODUCTION 2. NUMERICAL SOLUTION OF ODEs 2.1. Introduction 2.2. One-Step Methods 2.3. Runge-Kutta Methods 2.4. Extrapolation 2.5. The Method of Lines 2.6. Stiff Ordinary Differential Equations 2.7. CIass of Problems 3. AMPLITUDE-SHAPE METHOD 3.1. Introduction 3.2. Amplitude-Shape Equations 3.3. Equivalence of Systems 4. AMPLITUDE-SHAPE NUMERICAL PROCEDURE 4.1. Introduction 4.2. Amplitude-Shape Numerical Scheme 4.3. Order and Consistency 4.4. Convergence 4.5. Amplitude-Shape Programme 5. NUMERICAL EXPERIMENTS 6. CONCLUSION 7. APPENDIX Preface: The numerical solution of stiff systems of ordinary differential equations presents a formidable challenge when solved on a PC. Having little or no access to main-frame or parallel computers, many practitioners are forced to use a PC to solve stiff systems especially those resulting from the semi-discretization of partial differential equations. In this book we present an amplitude-shape method for solving stiff systems of ordinary differential equations of special structure. As an example, we consider the stiff systems related to the evolution problems described by partial differential equations. Our method involves transforming the original system so that only a few equations are stiff and most become non-stiff. The system is treated with a mixed explicit-implicit scheme with a built-in error control mechanism. This approach proves to be very effective for the solution of stiff systems of equations describing spatially dependent chemical kinetics. This monograph is based upon the thesis of the first author prepared under the supervision of the second one and submitted in partial fulfillment of the requirements for the degree of Doctor of Philosophy in the University of Natal.

RAPORTY A: IAE-81/A Poisoning of Reactor Maria Beryllium Blocks in the Period 1993-2000 Krzysztof Andrzejewski, Teresa Kulikowska IAE-82/A Badania materiałowe na potrzeby elektrowni i przemysłu energetycznego IX. seminarium naukowo-techniczne IAE-83/A Reference Monte Carlo Calculations of Maria Reactor Core Krzysztof Andrzejewski, Teresa Kulikowska IAE-84/A Przegląd i analiza doświadczeń światowych w zakresie zachowania się paliwa reaktorów badawczych podczas jego eksploatacji i składowania w środowisku wodnym Jerzy Kozieł, Andrzej Hofman IAE-85/A Matematyczny model procesu zderzeń wysokoenergetycznych hadronów z jądrem Andrzej Wojciechowski, Elżbieta Strugalska-Gola, Zbigniew Strugalski IAE-86/A Analysis of Magnetic Ordering in TbB12 by Means of Powder Neutron Diffraction Andrzej Murasik, Andrzej Czopnik, Natalia Shitsevalova, Lukas Keller, Marcus Zolliker, Yurij Paderno IAE-87/A A Comparision of 2D and 3D Calculations of Beryllium Block Repositioning in Maria Reactor Krzysztof Andrzejewski IAE-88/A Charakterystyka hydrauliczna kanału paliwowego reaktora Maria Witold Bykowski

powrót